ประวัติกระบี่กระบอง

กระบี่กระบอง เป็นกีฬาที่มีมานาน ตั้งแต่ครั้งบรรพบุรุษโดยเป็นการนำเอาศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวในสมัยโบราณมาเล่นเป็นกีฬา ในปัจจุบันได้นำวิชากระบี่กระบองบรรจุเป็นหลักสูตรวิชาพลศึกษาแล้ว

ประวัติเริ่มต้นของการเล่นกระบี่กระบองนั้นยังไม่มีการทราบแน่ว่า เริ่มมาตั้งแต่เมื่อไร แต่คาดว่าจะได้มีการเล่นมาเป็นเวลานานซึ่งในสมัยรัตนโกสินทร์มีหลักฐานเป็นวรรณคดี ในสมัยรัชกาลที่ 2 ในเรื่องอิเหนา กล่าวถึงอิเหนาชำนาญในการกระบี่ และในรัชกาลที่ 3 ที่สุนทรภู่แต่งเรื่องพระอภัยมณี กล่าวถึงศรีสุวรรณเล่าเรื่องกระบี่กระบองกับอาจารย์ทิศาปาโมกข์

รัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดกระบี่กระบองมาก ถึงกับโปรดให้สมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอหลายพระองค์ทรงหัดกระบี่กระบองจนครบวง ใน

รัชกาลที่ 5 ทรงโปรดให้มีการเล่นกระบี่กระบอง ในงานสมโภชอยู่เนือง ๆ  อีกทั้ง ในช่วงนั้นกีฬากระบี่กระบองก็เป็นที่นิยมมาก จึงทำให้กระบี่กระบองมีอยู่ทั่วไป

สมัยรัชกาลที่ 6 และรัชการที่ 7 ความสำคัญในการเล่นกระบี่กระบองและค่อย ๆ หมดไปจนเกือบหาดูไม่ได้

ต่อมาท่านอาจารย์ นาค เทพหัสดิน ณ อยุธยา เป็นผู้เคยได้เรียนวิชานี้มาตั้งแต่ยังเป็นเด็ก และชื่นชอบในวิชานี้อยู่เสมอ จึงพยายามที่จะรักษาและเผยแพร่วิชากระบี่กระบองของไทย และเมื่อท่านมีโอกาสเป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนพลศึกษากลาง จึงได้นำมาสอนนักเรียนเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2478 หลังจากทดลองสอนอยู่ 1 ปี พบว่าได้ผลดี จึงได้กำหนดวิชากระบี่กระบองไว้ในหลักสูตรของประโยคครูผู้สอนพลศึกษา เมื่อ ปี พ.ศ.2479